... pustka, pustelnik, komputer, blog, internet, śniadanie, obiad, kolacja...cotygodniowe wizyty w pewnym punkcie terapeutycznej uleczalni, gdzie pewna pani stara się zrobić ze mnie człowieka ... mama, tata, trochę rodzeństwa, którzy czasem mnie widzą, czasem nie, ale chyba kochają ...
ta droga, którą lubię chodzić samotnie, bo nie mam z kim ... a kiedy siedzę na przystanku, uznawana zapewne za dziwaka, bo lubię patrzeć na twarze zbyt intensywnie czasem ... na twarz mężczyzny, zmęczonego kobietą bardzo natarczywą ... na twarz kobiety, mającej wyrzuty, bo w jej łóżku zagościł pan, poznany w drodze do domu z pracy, pan z pewnego baru, gdzie wstąpiła na coś mocniejszego ... na twarz staruszki, której jedynym głosem w jej domu jest radio maryja ... na twarz 5-latki u której matka po raz kolejny zabiła to młode dziecko .... robi mi się smutno, bo brak nam miłości... nie brak samotności...
jest we mnie jakaś ciągle niezrealizowana potrzeba bo wciąż kwitne nieszczęściem... po deszczu rosną marzenia, deptane przez pana krytyka węwnętrznego, który ma na nogach ciężkie glany ...

Zyjemy w budynku, jestesmy rodziną...
...ty idziesz tu, ja idę tam...
... niewerbalny gest zrobieś, lecz ja potrzebuje słowa..
bo one podobno tak duzo znaczą..
ja potrzebuje słów... tych samych których mnie kiedyś uczyłes..
i tak się cieszyłeś że powiedziałam: TATO
a teraz nie słyszysz ...
... nic teraz niesłyszysz...

przeżyłam... ale nie wiem czy słusznie ... może trzeba było skorzystać z wolności jaka jest nam dana...
polubiła mnie ostatnio nerwica.. ja jeszcze za nią nie przepadam ... ale powinnam tez jej zaufać ... bo ona mi bardzo ufa i żyć bezemnie nie może...

żyłam w mroku ... lęk nieustannie trzymał mnie za rękę ... wina zamieszkała w mojej świadomości ... złe emocje pokochały mój umysł ... zrodziła się urodziwa silna agresja ... ona czesto sprawiała ból ... bardzo bolało

tak było, choć wiem że jeszcze będzie
ale ...

ostatnio polubiłam tak bardzo znienawidzoną wcześniej samotność
ostatnio miłym głosem w moim pokoju jest śpiew Kąśki N. dochodzacy z nosników.
ostatnio juz nie udaje ci się mnie skrzywdzić

ktoś budzi uśpiona siłę
ktoś widzi we mnie łabędzia
ktoś ze mnie wydobywa

ja wiem ze coś nadchodzi ... coś nieoczekiwanego ... że ujrze zdziwienie twe ... wielkie oczy zobacze ...


To jest Kaśka Nosowska, zdjecie zrobiono na warszawsim koncercie Solidarni Z Białorusią.
Dla mnie ona i hey sa najlepsi, zaczęłam ich słuchać mając 13 czy 14 lat. K.N. pisze znakomite teksty, są czasem bolesne, ale taka jest często rzeczywistość.
polecam
 bliski mi jest taki teksty:
nadwrażliwość to mój wróg przerost duszy nad rozumem, lub sprzedałam siebie winna jestem ja.
interpretować może każdy jak chcę, ja raczej poddałam się wpływom, manipulacji.

gdyby ktoś przyszedł do mnie i powiedział: nie mogę patrzeć na twoje łzy, choć pójdziemy na spacer, opowiesz mi co się z tobą dzieje, byłabym najszcześliwsza na świecie.
Do szcześcia potrzebny mi przyjaciel. 
Calutką sobotę przepłakałam, nikt nie zauważył, wszyscy zajęci. Na imprezie trzeba jakoś wyglądać, zakręcić włosy, a to że żyjący obok człowiek ma depresje, że się potnie, nie jest ważne.
pierdolony świat, pierdolone życie, pierdolona ja.

                                                dzięki że tu jesteś ja_sem_nietoperek